20 mayo 2008

Paisaxe

“Se asumimos que somos un país, que temos unha lingua, que temos unha paisaxe, entón ¿por qué non coidamos a paisaxe do mesmo xeito que coidamos a lingua?” pregúntase Joan Nogué para o que o concepto está moi claro.

“Paisaxe é, tal e como figura no convenio europeo que foi froito dun longo debate, o producto final nun territorio determinado, da interacción entre unha dimensión natural, física e cultural. Este produto final cunha intervención histórico cultural é, ademais, percibido pola sociedade local ou o visitante, dun determinado xeito, porque esta paisaxe transmite símbolos, ideas e emocións”.

Para Nogué definir a paisaxe non é complicado (de feito fíxoo o Observatorio que el dirixe, e está na Lei da Paisaxe de Cataluña, e no Convenio Europeo da Paisaxe) pero sí resulta moi complexo “ conseguir que a paisaxe como tema penetre nas políticas de ordenación e xestión urbanísticas e, polo tanto, na sociedade".

De Galicia Sustentable.
Observatori del Paisatge.

Actualizo: no he leído hasta el 21 Atila en Galiza de Xabier Váquez Pumariño. Como saben quienes conocen este blog comparto su opinión de lo contaminantes que están resultando los planes políticos: acuícola, minero, eólico, forestal, la concentración parcelaria indiscriminada y demás. El pobre Atila sólo llevaba uno cuantos caballos, y no sé si elefantes.

En el Consejo de la Cultura Gallega el paisaje (paisaxe) no está como etiqueta (tag) pero puedes encontrar noticias, documentos y vídeos sobre estas reflexiones desde el buscador interno.
Publicar un comentario en la entrada